مرد...

من خوب... من مردی را مرد می‌خوانم... که در هجوم سختی ها ... و خستگی ها ... و دلتنگی ها... و ناامیدی ها ... و غم ها ... و از همه مهمتر... اوج اشتباهاتم ... آغوش مردانه اش را باز کند و بگوید بیا ... و مرا سخت در آغوش بگیرد... پ.ن: نویسند ناشناس با کمی تغییر